Σχετικά με τον Πυθαγόρα

Ο Πυθαγόρας (585-500π.Χ.) γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά κατοίκησε και ευημερούσε στη νότια πόλη του Κρότονα, στην Ιταλία. Οι γονείς του τον ονόμασαν Πυθαγόρα προς τιμήν της αρχαίας ιέρειας, Πυθίας. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και μαθηματικούς. Ιδρυτής της Πυθαγόρειας Σχολής και πατέρας του γνωστού θεωρήματος. Οι διδαχές του εξελίχθηκαν από εμπειρίες που βίωσε στα ταξίδιsα του στην Ιωνία και την Ιταλία.

Ο μύθος που περικυκλώνει αυτή τη θρυλική φιγούρα κρύβεται σε ένα σπήλαιο στους πρόποδες του όρους Κέρκη, στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Πιστεύεται ότι εκεί βρήκε καταφύγιο ο Πυθαγόρας από τον τύραννο Πολυκράτη.

Δική του εφεύρεση ήταν και η ομώνυμη κούπα, η οποία είχε σκοπό να κάνει τους μαθητές του να πίνουν ίσες ποσότητες κρασιού, ενώ παράλληλα απέτρεπε τη λαιμαργία και την κατάχρηση. Φτιαγμένη από πηλό, κρατούσε μια συγκεκριμένη ποσότητα υγρού μέχρι κάποιο σημείο. Οποιοδήποτε υγρό υπερχείλιζε, θα κατέληγε στην απώλεια όλου του περιεχομένου από μια τρύπα στον πάτο της κούπας.

Ο Πυθαγόρας επίσης είναι γνωστός για την ανακάλυψη μιας μουσικής κλίμακας η οποία εναρμονιζόταν με τις δονήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπου κάθε σπόνδυλος είναι μια νότα σε ανοδική κλίμακα. Οι χαμηλότερες νότες ξεκινούν από τη βάση της σπονδυλικής στήλης και γίνονται ψηλότερες όσο πλησιάζουν προς τον εγκέφαλο. Η κλίμακα αυτή έβαζε τη μέση ΝΤΟ στον κραδασμό 2.5.6, να ταιριάζει με τον κραδασμό 2.5.6 της σπονδυλικής στήλης και έτσι η μουσική χρησιμοποιούνταν επιτυχώς για θεραπευτικούς σκοπούς. Το 1946 παρ' όλα αυτά, η διαπασών άλλαξε στο 2.6.4, αλλάζοντας τον κραδασμό της μουσικής και η κλίμακα έχασε τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Ένα διαχρονικό άγαλμα που υπενθυμίζει τα κατορθώματά του και τη μνήμη του έχει ανεγερθεί πρόσφατα στην περιοχή του λιμανιού του Πυθαγορείου.